Yüksel Geniş 16 Kasım 1994’de Bern’de Barış Merdiveni’nde devrimci görünen hainler tarafından arkadan sıkılan dört kurşunla katledildi.
Asla alışamayacağım, asla affetmeyeceğim, asla kabul etmeyeceğim.
Her aklıma geldiğinde yeniden sensiz kalıyorum sevgili Yüksel.

Seni sevgiyle saygıyla anıyorum…

BARIŞ MERDİVENİ
Bern’de gün doğarken
Günün ilk saatlerinde
ihanet gibi
Kendi gerçeğiyle
Karşı karşıya kalanlar
Karanlık kapı çalanlardı
Çukur olma yolunda
Bir şey değişmedi
yine vıcık vıcık bataklık eskisi gibi
Yine basit, yine sefil, yine fosil
Sahte toplumsal rolleri oynayanlar
Umutları ve bekleyişleri silip götürdü

İhanetin gözleri fırıldak fırıldak
Kesiyor etrafı gün doğarken
Karanlık sarmak istiyor
İhanetin karanlığına
Barış merdiveni beyaz akıyor
İhanet kurşun ihanet utanç sıkıyor
Ne devrim kalıyor ortada
Ne Adalet!
Kimse sığınmasın korsan adalete
Yalana bulaşmış iki yüzlü devrimcilik
Gün doğarken
Doğmakta olan aydınlığı
Nasıl unuturum Yüksel’imi (Kemal)
Erdal Boyoğlu.

Author: Erdal Boyoğlu